Sorular sormaya başladım. Karmaşık değil,basit net cevaplı sorular.Çağın karmaşıklığı soruları bile bulandırıyor.Sorular bulanıkken cevaplar neden bulanık olmasın ki. Böyle bir ortam hal üzere iken bulanıklaşan sorular ve cevaplarlada kaflarda neden bulanıklaşmasın ki ? Net taraf değil insanlar bu yüzden,hep bir kaygı hakim kalplerde. Şimdi şurdan falancanın filancası söyle çıkmış diye bir şey duysak yüzlerde şaşırma belirtisi değil ya bunu beklerdim belirtisi hiç değil,böyle garip bir mimik hakim. Güvenme duygusu, mecbur güvenemek zorundayız veya bu kadar kişide güveniyor ise güvenilirdir demekten öteye gidemedi. Çoğu şey sıradanlaştı,çoğu şey bulanıklaştı ve zorlaştı kabul. Ama ümit denen şey asla kaybolmadı. Vicdan denilen şey yine kötü bişeyler olurken tetikte. Ve kargaşada kaybolmayacaklar. İç muhasebemizi iyi yapalım ve acıtacakta olsa doğrularla taraf olup,doğrular ile kurulu bir dünya için kendimizden başlıyalım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder