6 Ocak 2018 Cumartesi

Baba, Oğul ve Kudüs

Babamın en büyük oğluyum. Bugüne kadar hep onu örnek alarak bir şeyler yapmışımdır. Ve hep onun doğruları ile bir yerlerde yer edinmişimdir. Belkide çoğu yönüm ona çekmiştir ondan heralde. Babam hep başkadır bende. Çocuklar anne anne diye ağlarken, ben baba diye ağlarmışım. Babamın iş saati dönüşünü balkondan dört gözle bekleyen, annemin aaa babişko geldi demesiyle gözleri parlayan çocuktum. Bir orda heyecanlanırdım, birde her hafta sonu dedemlere gideceğimizde babamın gelip bizi alışını beklerken, ikiside babamın iş saati dönüşlerini beklemek üzerine nedense. İşe giderken arkasından ağlamalar falan. Biz babacıyız be gardaş bu net yani. Çocukluğumun ilkleri hep babamladır. Babam sağolsun ilklerin adamıdır. İlklerin enlerinde ise babamın bana tutku ile kazandırdığı iki şey var; biri TRABZONSPOR biri ise SAADET PARTİSİ. Ben ilk parti rozetimi 5 yaşında babam tarafından aldım. Hayatımdaki bu ince  ayrıntılı ama hayati dokunuşları babam hep yapmıştır. İlk Trabzonsporlu eşofmanımı yine babam almıştır. Bilmem bunu tattınız mı ? Bir sınıfta  hem Trabzonsporlu hem de Milli Görüşçü olan tek kişi olma duygusu muazzam bir duygu. Her zaman fark oluşturabiliyorsunuz. Bu açıdan muazzam şeyler yaşadım ben. Babamla birlikte gözümü açtım, oda benle birlikte ilkleri yaşamıştır kim bilir. Yavuz koş oğlum sandık sonuçları açılıyor, Yavuz koş oğlum Trabzonspor'un maçı özetini gösteriyor. Ben her şeyi ondan öğrendim demişmiydim belkide bunu hayatta kaçıncı söylemişimdir kim bilir. Çoğu vaktim hep onunlaydı. O en güvenilir limandı, ben onu sürdüğü arabada uykum olamasa bile uyur başkasının sürdüğü arabada uykum olsa bile uyumazdım. Babam sağolsun be. Bu aralar büyüsekte, biraz belli meseler üzerine tartışsakta (ah bu askerlik işi bizi biraz geciktirecek anladınız mevzuyu) olsun ne yapalım müzakerelere devam pes etmemeyide onda gördüm. Bir fotoğraf karesi, aslında bundan daha fazlası. İşte böyle dağınık ama bir o kadarda duygu yüklü bir şey çıktı babam olunca cümleleri toparlayamamak ve heyecanlanmak elde değil hayatımın mini özeti gibi şurda söylediklerim. Son olarak baba, oğul ve Kudüs söyleyeceklerim bu kadar gerisi yaşanacak şekilde bende kalsın.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder