Önümüzdeki Endişe: Pandemi

 Bir nefes alıp vermenin bile öneminin idrakini daha net kavrayacağımız bir dönem ile iç içe bir haldeyiz. Öyleki takılan maskeler vesilesi ile rahat nefes alamamanın, alınmaya çalışılan nefes esnasında ıslanan maskelerin, terleyen yüzlerin, buharlaşan gözlüklerin ve nicelerinin pençesindeyiz. Sorun sadece nefes almak ve maske takmak olsaydı. Bu basite indirgenmiş bir sorun gibi şuanlık. Elbette nefes alıp vermek mühim bir durumdur fakat hayatımızda pek farkına varıp şükür sebebimiz olmamıştı yani bu sürece kadar.  Durum ve dahası gözler önünde. Karantinalar, sokağa çıkma yasakları, normal hayattan kopuş, sosyal hayatın bitişi. Zaten birey olarak birbirimizden uzaklaşır olmuştuk. Buda yanına cabası oldu. Endişelenmek elde değil. Yaşananlardan kaynaklı endişeler ayrı, geleceğe dair endişe bazlı kaygı ve korkular apayrı. Bunlar açıkcası daha bir düşündürücü. Çünkü büyük bir çoğunluğumuz belkide normal şartlarda da değişim gösteren dünyanın pandemi sonrasında epeyce değişiceğini düşünüyor ve bununla beraber çeşitli komplo teorileri, korku, endişe, kaygı, belki biraz umut ile hayata tutunmaya çalışıyor. Daha bambaşka hayatlarda geçim sıkıntısı, daha bambaşka hayatlarda barınma sıkıntısı neler neler ile günler birbirini kovalıyor. Açıkcası büyük bir imtihan ile karşı karşıyayız. Bende bir farkındalık oluşturabilmek, biraz daha kendimiz hariç başkalarınında düşünmek empati yapabilmeye vesile olmak adına bir şeyleri acizane hatırlatmaya çalıştım. Bu endişe içimizden kaybolmayacak, bu düşünceler zihnimizde var olacak ama perspektifimiz biraz kendi eksenimizden kaydırıp başka tarafalara da yönlendirebilmeyiz. Bir manevi yol çizme gayem ile sabrın, şükür etmenin bu süreçte önemli olduğunu hem kendime hem size tavsiye etmek isterim. Ve bu süreci farklı kapılara açılmasına vesile olduğunu düşünmeyi, fırsata çevirmek gerektiğini yine hem kendime hemde size belirtmek isterim. Ve en son bizden bağımsız bizden daha zor hayat mücadelesi veren kimseleri unutmamayı, maddi manevi elimizden ne gelirse destek olmayı kendimize görev adetteme gereğini vurgulamak isterim. Endişe hayatımızda her daim var sunanda ve sonrasında da mühim olan bu gibi durumlarda belirlenen ve gidilen yol. İnsan olalım ve insan kalalım. Sonrası için atılacak ilk doğru adım bu olacaktır.