Bir gün güneşin battığı yerdeyim. Seyrettim olanları. Elde olmayan şeyler var engellemeyecek. İşte onlardan bir tanesidir, gündüzün sırayı geceye vermesi. Güzelde eser serin serin insanı bir hoş eder inceden. Böyle bir zamanda yanında eksik olmayacak bir şeyde çaydır. O günde tabiki yine çayım yanımdaydı. Bir yudum aldım ve sessiz sakin oturdum kaldım. Konuşulacak pek bir şeyde yoktu. Zaten güneşin battığı yerlerde pek bir olayda olmaz. Herkes bir köşeye çekilmenin derdindedir. Gün biter bize ayrılan sürenin son dakikalarıdır. Güneş bile işini bitirmiştir ve gidiyordur. Geri gelecektir ama biraz var ona. Güneşin battığı yerlerin insanları artık yorulmuştur. Gecenin sessizliği onlara gelecek en güzel hediyedir. Sessizlik bir çok şeyide ardında getirir orda. Huzuru ve sağlıklı düşünebilmeyi. Tek ihtiyacımız olan bu oysa. Gece teffekkür vaktidir. Geceyi aydınlatmaya çalışan yapay ve yapma olanlara kanmayın. Gün batımı gibi her şeyin bir sırası var bu ilahi düzende. Gecemiz gündüzümüze karışmasın. Herkesin buna ihtiyacı var hemde herkesin. Güneşin batışı güzel şeyler için bir vesile olabilir o vakit. Garibanın bir günü daha bitirme sevinci olabilir. Kıymet bilmek lazım o yüzden. Her yaratılanın hayıra vesile olma gibi bir görevi var, bakıpta görene. Zaman dursun demiyeceğim güneş batsın, sıra bize gelsin, bizi geçsin gitsin. Yaşanılacak şeyler var güneşin batışı sadece bir zaman dilimi. Fani olan o ve biz gibi, baki olana doğru yol ama vakti. Bir güneş daha batacak yine bu gün doğduğu gibi. Vadeler dolacak veya azalacak. Unutmadan bir gün batımını seyredin derim çay eşliğinde güzel bir düşünme vaktidir. Tadı damağınızda kalacaktır. Vadeler meselesine gelince her fani vadesini dolduracaktır. Ne mutlu güzel yaşayabilene...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder