Hala aklımdadır. Bir pazar günüydü vefat haberini aldığımda. Babamla beraber çalışıyordum. Ve babamın ağzından sadece vay be kelimesini duydum ve ardından işine kaldığı yerden devam etti. Hatta ondan sonraki kaldığı her işinede aynı titizlikle devam etti. İçi elbetteki buruk oldu. Ama her doğumunda ölümün gibi bir başlangıç olduğunu biliyordu. Elbetteki her şartlar altındada bunu bana anlatırdı. O yüzdendir hiç ananlardan olmadım. Anacak kadar da aciz bırakmasın. Tek kişicide olmadım, şahısçıda olmadım. Ama her zaman bir örnek teşkil etmiştir. Hep dile getirdik örnek alacağız, örnek olacağız, temsil alacağız, temsil edeceğiz. Bütün insanlığın saadet ve selametini kendine yük edinenler böyle yapar. Böyle yapar ki kendisinden sonrakilere örnek teşkil edebilsin. Yeni Erbakanlara, yeni Fatihlere, yeni Süleymanlara. Bizim üstümüze düşende bu zaten. Mesele kişide bitseydi alemlerin sultanının dünyayı terk edişi ile bu gaye biter miydi? Hak ve batıl mücadelesi her zamankinden daha alevli. Her yer yangın yeri. Ötesi yok söylenecek sözde. Aksiyon almak Erbakan hoca ve nice bu uğurda fedakarlık yapan şahsiyetleri en iyi anmak olacaktır. Söz değil aksiyon vaktidir...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder