Kalbimizde Bir Yara

Gecenin gündüz, gündüzün gece olduğu,saatlarin, dakikaların, saniyelerin akıp gittiği bir mekanın parçasıyız. Zamanın telafisi olmazmış bu yüzden. Geriye bakarken sadece yaptıklarımıza baka kalıyoruz sadece. Yaptığımız hatalar, doğrular hiç bir şekilde değişmiyor. Geçmişi isteyişimiz de tecrübe edilenleri daha iyiye taşıyabilmek adına. Bu yüzden geçmişi yad ederken keşkeler eksik olmaz dilimizde. Keşke onu yapmasaydımlar, keşke söylemeseydimler, keşke daha iyisini yapabilseydimler düşmez dillerden. Hayat bu geçmişi yad ettirir. Aynı kalacak değil ya her şey. Mazi hep yaradır. İyi bir şey bile olsa özletir acıtır, kötü bir şey bile olsa pişmanlıkla acıtır. Yani çocukluk dönemimiz hepimiz dönmek isteriz. Oysa dönsek yine aynı şeylerden öteye gidebilecek miyiz ? Yapılan hataların tekrarlanmayacağını veya kat kat mislinin yapılmayacağının garantisini bize kim verebilir ki ? Sana söylemiştimler keşkeler, keşkeler. Bitmez ki aksine dahada artacaktır. Hayat hatalarla hayattır. Son pişmanlık hiç bir zaman fayda vermemiştir ki, ağızda gevelenen kelimeler dışında. Ver feryadı gitme diyeydim. Feryat figan kalbimiz...

Maziyi hep özliyeceğiz. Her şeyiyle yad edeceğiz. Unutmayacağız, unutturmayacağız. Zaman geçicek, mekanlar değişecek, bizler değişeceğiz ama unutmayacağız. Unutursak bir kere daha aynı yanılgılar içinde bulacağız kendimizi. İnsanız mazidende sorumluyuz. Estafirullah cümle günahlara. Evet mazi kalbimizde bir yara şimdi. Özlem, hasret kokulu. Mazi bir gül bahçesi aslında, hatta güle baykuş kondurmayın küstürüp soldurmayın bir Ahmet Kaya şarkı dizesi  gibi. Mazi mazi olarak kalsın. Unutursak kalbimiz kurusun. Gelecek bizimdir, tıpkı mazi gibi. Maziden tek fayda çıkarılacak derstir. Yeni temiz sayfalara not düşme vakti artık vakit o vakittir...