Bizim memlekette işler biraz karışık. Ters giden şeyler var. Sıra sıra geliyor insanımın üstüne kötülükler, kara haberler. Buralarda geceleri hep bir tedirginlik oluyor, yarına hep endişeli düşlerle giriliyor. Havanın kararması bir sonraki gün ki telaşeyi ardında getiriyor. Hakiki manada bir olumsuzluk lekesi var üstümüzde. Her şeyin altında bir sebeb arama gibi bir refleksimiz gelişmiş. Korkunun ecele faydası yok ama sanki korkup geri çekilirsek her şey düzelecekmiş gibi davranıyoruz. Bilinç altımız farklı çağrışımlarla karşılıyor bizi her seferinde. Nefis denilen şey gayri ihtiyari rahat ve geniş alanlar bulmakta bedenimizde. Git gide elimiz eteğimiz çekiliyor, yetmiyor biz çekiyoruz. Geri çekiliyoruz aslında bu öze dönüş değil özden kopuştur. Bu bir kaçıştır. Korku duvarları örülüyor. Beklenmedik şeyleri bile bekler ve bunu normal karşılar olduk. Dünya' ya dahada bağlanıyoruz. Yoksa burdan göçmeyecek miyiz ? Kaygılarımız kimlik değişim evresini tamamlamış olmalı. Allah korkusunun önüne başka korkular geçmiş bulunmakta. Ölüm seni, beni,onu,bunu bulacak,bunuda mı önceliklerimiz arasında sonlara alalım ? Ecel seni bulacak,ecel beni bulacak. Kaçışında, hayatında bir sonu var ve gelip bizi alacak. Ecel ecel ecel...
Korkunun ecele faydası var aslında. Eğer kamil manada teslimsen yaradana onun rahmetine mazhar olarak güzel bir son ile teslim edersin emanetini. Korkunun bir tek bu dünyaya faydası yok. Korkaklar ne yapsalar da kaybedeceklerdir çünkü. Zaman ileri atılanların zamanı. Kaybedilecek bir can var,kazanalıcak ebedi saadet. Zaman yanlışın karşısına dikilme zamanı. Korkmayan inananlar hep ileri atılıp galip geldiler. İki dünyadada feraha ediler. Allah korkusunun ecele faydası var ve o korku korkup geri çekilmeyi değil, Allahtan korkup ileri atılmayı emrediyor. Zaman mekan şimdi bunu gerektiriyor. Meydan bizim buyrun bismillah.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder