Unuttuklarımız İmtihanımızdır

Unuttuğumuz şeyler var. Dönüp arkamıza dahi bakmadan gittiğimiz şeyler gibi. Aklımızda yer edinmiyor artık. Ansızın hatırlamıyoruz veya hatırlayamıyoruz onları. Görsekte, duysakta, hissetsekte bir mana ifade etmiyor artık onlar bizim için. Belkide 1 dakika öncesinde bir manası vardı. Ama artık yok. Hayat her şartı ile bizlere bedel ödetmeye, yaptıklarımızın sonuçlarını karşımıza çıkarmaya yemin etmiş. Etki tepki gibi dağa bağırsın ya hani yüksek tepelerden sesin yankı yapar işte o hesap. Bizim ona verdiğimizi oda bize aynı şekilde karşılık vererek önümüze koyar. Bu yüzden kötü kararlar verip kötü işler yapıyorsak hayat hep acıdır. Ne eker isek onu biçeriz bu yüzden. Ne yaptıysak bize karşılık olarak hep o verilir,neye layık isek gelir bizi o bulur. Bunu hayatımızın her karesinden örnekler silsilesi ile açıklayabiliriz. Hiçbir zaman kötü bir şeyin sonucu iyiye bağlanmaz. Ondardır ki bir müsibet bin nasihatten iyidir. Nasihat iyidir ama sözde kaldığı için çok etkili olmaz, yaptığımız hatadan doğan musibet ise daha çok etkili olmuştur hep. Hayatın kuralı böyledir. İnsan unutkandır. Ve hep kanan ve şaşıran taraftır. Çoğu kez hatalar yapar hatta aynı hataları üst üste. Bunun cezasını kesen bu sistemin sahibi var elbette. Şartlar böyle ilerliyorken bizim yapabileceğimiz hatayı en aza indirebilme çabası. Kötü şeyleri terk edebilme eğilimi ve gayretidir. Unutucağımız şeyleri tövbe ile tasdiklemek lazım  sonra büyük bir ateş yakıp orda hepsini yakıp kül etmek lazım. Ateş bir cezadır. Çekilecek cezamız var elbette. Hiç kolay olmadı olmayacakta. İmtihanımızı kolay eylesin Cenab-ı Allah...