Kalabalıklara doğru koşuyorum.Durmadan nefes nefese kalana kadar.Hiç olmadığı kadar garip bir şey var çehrelerde.Bir ümitsizlik,bir korku,bir endişe.Ama bu olanlar önceki olan şeyler gibi değil.Bunlar rızık kaygısı,günü kurtarma bocalamaları.Kalabalıklar rızkı veren hüdayı çoktan unutmuş,kula minnnet eyler olmuş.Dünyanın güzel bir yer olduğunu söyleyebilir misiniz ? Veya olanlara karşı bir duruşunuz var mı ? Her şeye karşı tepkisiz kalıyoruz.Toplumumuz ve insanlık, hayrına olmayacak şeylere karşı normaleştiriliyor.Ters giden bir şeyler var.Zaman hariç hiçbir şey yolunda gitmiyor.Her şeyi sineye çekti bu bedenler.İçimiz kurudu da bir bardak suya hasret kaldık.Garip şeyler oluyor,ahir zaman deyip geçemeyeceğim kusura bakmayın.Bir şeyleri düzeltecek akla,doğru kararlar verebilecek iradeye sahibiz.Hiçbir zaman kaybettik bırakın gidiyoruz diyecek kadar onursuz olmadık.Olanlara kaderimse çekerim bakışı ile bakmayın.Beşer şaşar diyerek şaşıda olmayın.Bize emanet olan bir dinimiz var.Ona sahip çıkarsak düzlüğe çıkarız.Aksi takdirde bahaneler içinde boğulur kalırız.Her şeyi değiştirecek bir kalbimiz var.Tam sol yanımızda hala atar halde...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder